Gedicht manische depressie

Zitten in het gras

Ik zie mezelf weer zitten in het gras
Zo gelukkig als ik deze zomer was
Alle hondjes kwamen op me af
Met hun wollig vachtje en vrolijke geblaf
Ook de baasjes bleven voor mij staan
Mijn vrolijke geklets stond ze wel aan

Ik zie mezelf weer zitten in het gras
Zo jong en gezond als ik deze zomer was
Altijd scheen de zon
En ik wist dat ik alles kon
Mijn hart zo groot en met mijn ruime geest
wist ik: het leven is één groot feest

Ik zie mezelf weer zitten in het gras
Zo overmoedig als ik was
Vol zelfvertrouwen en goede moed
Ging ik ook mijn angsten tegemoet
De demonen in de nachten
Verjoeg ik met mijn bijzondere krachten

Ik zie mezelf weer zitten in het gras
Zo manisch als ik geworden was
In mijn kleurige nieuwe kledij
Was ik niet alleen maar heel erg blij
Met mijn wanen
En mijn vele tranen

Nu zit ik niet meer in het gras
Maar draag mijn Lammy winterjas
Ik leun op mijn kruk en ben een oude vrouw
In en om mij is de winterkou
Alles grijs en kil
Ik weet niet wie ik ben of wat ik wil

Nu ben ik depressief
En heb het leven en mijzelf niet meer lief
Waar is mijn zelfvertrouwen toch naar toe gegaan?
Waarom zijn alle plannen van de baan?
Waar is dat diepe voelen, al die emotie gebleven?
Het was zo mooi, ik was toch volop aan het leven?

Ik zie mezelf weer zitten in het gras
In die mooie droom die het was
Weg is de euforie, de angsten en de waan
Ik besef nu wat ik allemaal heb gedaan
Mensen gekwetst, en puin gemaakt
Ik schaam me en voel me heel erg naakt

Nu heet ik manisch depressief
Heb ik nog toekomstperspectief?
Vele vragen in mijn hoofd en hart
Maar een lichtpuntje is daar:
Mijn hoofd is weer bijna klaar
En weet ik: ook dit gaat weer voorbij
Ik weet: ooit word ik weer een beetje blij

Alie Ongena december 2016

 

Ter nagedachtenis aan mijn lieve man en maatje
publiceer ik hier ook zijn antwoord op mijn gedicht:

Naast jou zittend in het gras
Nadenkend over wat ik las.
Kan ik nu zeggen heel beleefd
Zo is het geweest en heb ik het meebeleefd.
Als een rollercoaster
steeds maar weer
Als vloedgolven op het strand
Keer op keer op keer
Bang dat je meegesleept wordt op een keer
Maar ook steeds met vertrouwen
Het komt wel weer.

Mijn angst en mijn zorg wisselen met mijn vertrouwen,
trots en liefde elke keer weer.
Het was wat het was
En het is wat het is,
Maar dat ik van jou hou
Is altijd zo geweest.
Juichend met jou over heuvels en bergen
In tranen met jou door diepe dalen en duistere kloven en ravijnen
Kan ik met zekerheid zeggen
”Tis nog nooit saai geweest “

Leo Brohm, december 2016,

Leave a Reply

Your email address will not be published.